Cemal Safi “Başedemezsin” Şiiri

Cemal Safi’nin Başedemezsin isimli şiirinde en çok dikkatimi çeken mısra; “kapılma hayalin renk akışına, ağlarsın gerçeğin can yakışına”dır. Şiir fırsatlarını hep değerlendiririm ve her şiirde kilit cümleler bulurum, bu şiirde de bu mısra her okuyanda uyandırdığı gibi bende de birşeyler uyandırıyor ve kendimden birşeyler buluyorum. Cemal Safi’ye kurduğu bu cümle için teşekkürlerimi bir borç bilirim. Fazla dallandırmadan şiirin güzelliğiyle sizi başbaşa bırakayım… Buyrun buradan aşağıya doğru yakın ateşi…

Cemal Safi – Başedemezsin

İş işten geçmeden gel de söz dinle,
Sen benim aşkımla başedemezsin.
Ben sarhoş gezerken senin derdinle,
Sen kendi gönlünü hoş edemezsin.

Gül sefa sürse de bülbül çilerken,
Bin pişman olmaz mı rengi solarken,
Ben sana dört mevsim bahar dilerken,
Sen benim yazımı kış edemezsin.

Fırtına biçersin ey rüzgar eken,
Borcunu faizle öder geciken,
Sen benim gezdiğim yolları diken,
Yattığım yatağı taş edemezsin.

Gülersin aşığı yedekte sayıp,
Yetmez mi arından verdiğin kayıp,
Kınalı kekliğim elde var deyip,
Sen beni kafeste kuş edemezsin.

Kapılma hayalin renk akışına,
Ağlarsın gerçeğin can yakışına,
Ben kurban olurken bir bakışına,
O canım gözleri yaş edemezsin.

Aklını başına topla da vazgeç,
Gel beni dinle de vuslata gün seç,
Sen benim elime mecbursun er geç,
Bahtımı mecnuna eş edemezsin…